Pooglądałam w internecie obrazy poświęcone „Travej journallom”... Ło, matko, ale rozmaitość...
Od gotowców, do kolaży, rysowanych ręcznie, malowanych, ozdabianych czym się dało...
Prawdziwy zawrót głowy!
Co mi zostało po oglądnięciu dziesiątków zdjęć i inspiracji?
Właściwie nic nowego :

• jak każdy journall, czyli dziennik, jest to wytwór czyjegoś pomysłu;
  
• to zapis czyichś emocji, wrażeń, wydarzeń;
  
• jego forma graficzna jest bardzo osobistym sposobem utrwalania wspomnień , zatrzymywania tych fragmentów, które szczególnie zapadły nam w pamięć;
  
• w zależności od umiejętności i pomysłowości twórcy powstają zgrabne, barwne historyjki lub arcydzieła plastyczno-twórcze;
  
• każdy travel journall opisuje jakąś podróż, przygodę, zdarzenia, ale też przygotowania, obliczanie budżetu, czy plany i oczekiwania;
  
• zdecydowanie najmniej ciekawe są tzw. „gotowce”, czyli dzienniki z wydrukowanymi kartkami i schematami, tylko do uzupełniania...Mało w nich miejsca na inwencję własną...
  

Przygotowując się do drugiej części mojego urlopu, studiuję mapy, zdjęcia przewidywanych miejsc do odwiedzenia, ogólną „orientację w terenie”.

Kiedyś dokumentowałam swoje podróże zdjęciami formatu 10x15 , które wklejałam w duże gotowe albumy...Do tego dodawałam bilety, foldery, widokówki, rachunki, fragmenty miejscowych gazet, etc. Bardzo to było duże i ciężkie.
Podróż mojego życia czyli wyprawa Koleją Transsyberyjską z Moskwy do Pekinu, przez Syberię
i Mongolię... zajęła aż dwa albumy. To ciężki i zajmujący sporo miejsca na półkach balast...
Teraz postanowiłam trochę zminimalizować...
Tak jak napisałam w tekście o „Dokumentowaniu wspomnień z podróży”...warto te relacje pokazywać także innym. Album „Transsyberyjski” 2x musiałam kleić, bo tyle razy był oglądany, ale inne?

Sama niewiele widziałam poza Europą, ale moja siostra zwiedziła Kanadę, była na Wyspie Wielkanocnej, poznawała Jedwabny Szlak”, Samarkandę, Maroko, Sycylię i wiele krajów Europy...

Moi znajomi przedeptali Azję, Amerykę Południową i Afrykę i wiem od nich, że... w żadnym albumie czy Travel Journallu nie da się zamknąć rzeczy, które najbardziej zapadają w pamięć – kolorów, zapachów i dźwięków tych szczególnych miejsc!
Dlatego chciałabym zorganizować spotkanie podróżników, niekoniecznie tych ekstremalnych, co to na „Dach Świata” i inne takie miejsca się wybierają, ale „zwykłych śmiertelników”, którzy zobaczyli w swoich podróżach coś szczególnie pięknego, wzruszającego czy poruszającego i chcieliby o tym opowiedzieć.

I taką refleksja chciałam się dziś się z wami podzielić.

Jakoś ostatnio częściej mam ochotę robić tu różne wpisy, bo tez tego lata dużo się dzieje...

W ostatnią sobotę wyskoczyliśmy w czwórkę do Katowic, gdzie otwierał się stacjonarny sklep naszej zaprzyjaźnionej firmy Scrap.com.
Mamy okazje spotykać się na wszystkich zlotach "Kwiatu Dolnośląskiego".
Zostawiam na ich stoisku zawsze sporo pieniędzy :-), a dzieła i wytwory Agnieszki są dla mnie źródłem wielu inspiracji.

Podczas wspólnego scrapowania udało mi się zrobić od podstaw cały składany albumik na zdjęcia. Inspiracją był podobny album, prezent dla Scrap.com z okazji otwarcia sklepu...
W albumie tym "zostawiliśmy nasz ślad"...

      Urok takich niespodziewanych wypadów jest jedyny w swoim rodzaju!
Pozwala uruchomić tzw. "zespół komandosa" i cieszyć się maksymalnie tym, co się wydarza.
I nie ma na niego wieku... moga go NIE mieć nastolatki i mogą MIEĆ emeryci...
Życzę by każdy mógł sie nim poszczycić!!!!

Coś czerwonego? ... gorączkowo przeglądnęłam ostatnio zrobione prace...( a zebrało się ich nawet sporo), i MAM : album kopertowy na zdjęcia i zapiski.

Album zrobiony jest z biurowych kopert chyba formatu B5, oklejonych papierami scrapowymi...
Ponieważ nie wiem jeszcze na co lub dla kogo ten album przeznaczę, nie ma wiecej ozdobników... ani na okładce, ani wewnątrz...
ALE JEST CZERWONY!!!

Zgłaszam się na wezwanie "Kwiatu Dolnośląskiego"